Os sindicatos ven o ERE “nulo” e piden as medidas cautelares para frear o “plan preconcebido” de Alcoa

A multinacional cualifica de "conxecturas" as súas formulacións e Xunta e Estado súmanse á petición de paralizar o despedimento colectivo, pois ven "mala fe" e "opcións reais de venda"

O presidente do Tribunal, durante a vista. EFE

Ramón González Rey/axencias. Os sindicatos CC OO, UGT e CIG solicitaron este mércores ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que sexa declarado nulo o despedimento colectivo de 524 traballadores de Alcoa, durante a audiencia sobre a suspensión cautelar do Expediente de Regulación de Emprego (ERE) presentado pola multinacional do aluminio.

A sala do social do alto tribunal galego acolleu esta audiencia en xornada de mañá e de tarde sobre a solicitude de medidas cautelares previas relativas a un ERE que suporía máis de medio milleiro de despedimentos na fábrica de aluminio de San Cibrao, no municipio lucense de Cervo, ademais dunha afectación estimada doutros alomenos 400 postos de traballo destruídos na industria auxiliar.

No procedemento figuran como demandantes os tres sindicatos citados e, como demandados, Aluminio Español S. A. e Alcoa Inespal Coruña S. L.; mentres, a Consellería de Economía e o Ministerio de Industria interviñeron como partes interesadas.

AS CENTRAIS VEN A PARADA DAS CUBAS “IRREVERSIBLE”

Nas súas conclusións, CC OO pediu unha intervención xudicial de Alcoa asumida pola Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI) como medida transitoria ata que outra empresa puidese xestionala e continuar coa produción, e con carácter subsidiario ordenar á multinacional que non execute o despedimento colectivo e a progresiva parada das cubas da fábrica.

“Hai mimbres para que o despedimento sexa declarado nulo“, indicou a sindicalista, que afea a Alcoa que debuxe unha “teoría da conspiración” para “facerlle a vida imposible” cando existe “unha obsesión (por parte da multinacional) de parar a fábrica porque pode vir outro a continuar co negocio”.

CC OO augurou que “a parada -das cubas- é irreversible en termos económicos” e ademais de reprochar “deslealdade” a Alcoa, engadiu que “cargar ao Estado con 1.000 persoas no desemprego porque non quere vender é desproporcionado”.

CRITICAN QUE ALCOA XUSTIFICOU AS PERDAS “CON DOSSIERES DE PRENSA”

Por outra banda, os sindicatos limitaron a “dossieres de prensa” a documentación achegada por Alcoa para rexeitar os seus argumentos e alegar as perdas “recorrentes e severas” que, segundo sostivo o seu letrado, hai na fábrica e que xustifican, segundo a súa argumentación, o ERE.

Tamén CIG sostén que a decisión extintiva dos postos de traballo que pretende Alcoa “pode ser nula por vicios invalidantes no período de consultas ou ausencia ou insuficiencia de causas legais”.

“ALCOA PRETENDE SITUARSE COMO PODER ECONÓMICO ABSOLUTO CUESTIONANDO O INTERESE XERAL”

“É grave que a empresa pretenda situarse como poder económico absoluto, libre de calquera restricción estatal, e que o único que impera son os dereitos de liberdade de empresa e propiedade privada”, dixo en referencia ás reivindicacións expostas por Alcoa na súa primeira intervención.

Para CIG, o interese xeral foi “gravemente cuestionado” neste procedemento cando, aseverou o letrado, “a decisión de despedir estaba tomada de antemán e desde o principio”, polo que considera que as medidas cautelares que piden son “o único remedio” para evitar que Alcoa consuma un “plan malicioso” para destruír un milleiro de empregos e eliminar a un competidor mercantil.

“A liberdade de empresa no marco da UE está orientada á mellora das condicións de traballo e isto afecta directamente aos procedementos de despedimento colectivo e ao dereito a manter o posto de traballo”, expuxo o avogado do sindicato nacionalista, que criticou que Alcoa se dedicou a consumir tempo, aproveitándose ademais das limitacións sanitarias e sen atender os avances, propostas e esforzos presentados na mesa multilateral, “malia que se lle ofreceu un plan industrial con prezos eléctricos competitivos”.

LEMBRAN QUE A EMPRESA RECIBIU DEZ ADVERTENCIAS DA AUTORIDADE LABORAL: “NON SE NEGOCIOU”

UGT ve clara a relevancia desta factoría para a multinacional estadounidense, á vista do exposto pola empresa; supón o 0,3% da produción mundial, polo que “nin Cervo, nin San Cibrao, nin Lugo, nin Galicia son nada” para Alcoa.

Tras confiar en que os tribunais “poñan coto a esta desmesurada liberalización que traen os ventos de América“, o avogado da UGT constatou que as dez advertencias da autoridade laboral referidas ao longo desta audiencia indican que “o despedimento é nulo” porque “durante o período de negociación non se negociou” e hai “mala fe” nese proceso.

“Isto é España -concluíu- e xa que logo, aínda recoñecendo a función social da propiedade, está suxeita a unha serie de limitacións e Alcoa non pode coller e irse e deixar a comarca sen postos de traballo”, que cifrou en ao redor de 5.000 familias.

MINISTERIO E XUNTA VALORAN A POSIBLE VENDA: “NON VIÑEMOS FALAR DA SITUACIÓN ECONÓMICA DE ALCOA”

A este interese, referiuse tamén, na súa intervención, o avogado do Estado, en representación do Ministerio de Industria.

“Existen alternativas serias e reais de adquirir a planta en termos de mercado“, dixo o letrado quen, na súa anterior exposición, antes da lectura das conclusións das partes, apoiou, como o letrado da Xunta, as medidas expostas subsidiariamente na demanda sindical.

Ambos os avogados rexeitaron que haxa, de aceptarse as mesmas, un “grave quebranto” para a empresa. “Non viñemos falar da situación económica de Alcoa“, asegurou o representante da Xunta de Galicia, quen denunciou o “inmobilismo” da multinacional.

O AVOGADO PROPÓN A ALCOA ESPERAR AO FALLO DO ERE E “EVITAR CUSTOS”

O avogado do Estado, que descartou falar de expropiación no procedemento, propuxo a Alcoa esperar á sentenza do ERE. “Se gaña o preito e non se adoptan as medidas cautelares estaríanse producindo perdas dun millón de euros á semana, oito millóns en dous meses“, explicou nas súas conclusións citando datos sen contrastar ofrecidos pola multinacional do aluminio.

Pero “se perdese as medidas cautelares supoñeríalle un aforro do custo do rearranque das máquinas”, que a compañía cifra nuns 35 millóns en cinco meses, é dicir, 14 millóns en dous meses, o que reduciría os custos case á metade.

Por iso, Industria defende que a medida cautelar é “adecuada para o caso e proporcionada en términos económicos“, e ademais “favorece a venda no sentido de que só con cubas en funcionamento pode existir oferta de terceiros interesados”.

ALCOA ALERTA DUN “PROBLEMA MILLONARIO” DE PROSPERAR A SOLICITUDE

O representante legal desta sostivo, en resposta á parte demandante, que non hai informes “que acrediten un dano irreversible” pola paralización das cubas. Así, insistiu en que “se poden volver pór en marcha”, como apuntaron algúns dos peritos achegados por esta parte, que situaron nun 0,3% a produción que representa a planta San Cibrao a nivel internacional no mercado do aluminio.

Este avogado pediu, así mesmo, que non se acepten unhas cautelares en base a “conxecturas” e advertiu que podería xerar un “problema millonario“.

UN PERITO DA EMPRESA CIFRA O CUSTO DE REARRINCAR AS CUBAS EN “40 MILLÓNS DE EUROS” COMO MÁXIMO

Ou enxeñeiro de Minas Joaquín Fernández, xefe de tecnoloxía de operación de electrólise en Alcoa, estimou nun máximo de 40 millóns de euros o que custaría ou rearranque da planta de San Cibrao se se produce unha parada das cubas que, se fose óptima, quedaría en 35 millóns de euros.

Este enxeñeiro, que compareceu na Coruña na audiencia sobre a solicitude de medidas cautelares previas relativas ao despedimento colectivo ou ERE de traballadores da fábrica de Alcoa en San Cibrao, presentou as principais conclusións dun documento sobre as operacións ante unha eventual parada de cubas para rearrincalas, así como o orzamento de custo para unha fábrica como a lucense.

Segundo explicou, existen procesos para a hibernación e futura arrancada dunha planta e non se requiriría maquinaria especial ou distinta da que actualmente hai na fábrica lucense, tratándose unicamente dunha “cuestión económica”.

Fernández, que como dixo participou en hibernacións, paradas e rearranques en varias fábricas, detallou que existen distintas formas de facelo en función do contexto e das expectativas para unha serie de electrólise, e aínda que “o ideal” é que sexa gradual, pódese abordar tamén un apagado de forma rápida e instantánea ou abrupta.

“Ata se dan casos de paradas en condicións non óptimas”, como foi o caso, exemplificou, do rearranque da fábrica de Mostar trala guerra de Iugoslavia, ou máis recentemente nunha das plantas de Alcoa en Canadá que parou de forma abrupta.

No caso de San Cibrao, cifrou en 35 millóns de euros o custo do rearranque se se fixese unha hibernación óptima, cantidade que inclúe a posta a punto de equipos, limpezas, acondicionamento das cubas, man de obra e enerxía para o arranque e cubas “que morran prematuramente” e que habería que repoñer.

UN TRABALLADOR CONFIRMA QUE 36 CUBAS ESTÁN PARADAS “POR DECISIÓN DE ALCOA”

Pero se non se dá este escenario óptimo, habería certos gastos adicionais en función da estimación de vida das cubas e a cantidade que morrería prematuramente, entre outros factores, o que implicaría unha cantidade adicional de 5,3 millóns de euros.

O enxeñeiro, que dixo descoñecer caso algún dunha planta que non se puido rearrincar unha vez parada, indicou tamén que “hai persoal capacitado” en Alcoa para rearrincar a planta lucense.

O operario Iván Iglesias, que traballa nas cubas en San Cibrao, foi chamado a declarar nesta audiencia na que detallou que hai na planta 512 cubas, das que 43 están paradas a día de hoxe, delas 36 por decisión de Alcoa desde “fai algo máis dun ano para reducir produción unilateralmente”, mentres que o resto obedece a “paradas de urxencia pola vida útil da cuba”.

UN CONSULTOR EMPRESARIAL ADMITE QUE ALCOA INTRODUCE ALUMINIO EN ESPAÑA DESDE NORUEGA

Outro experto en consultoría de xestión e provedor independente de intelixencia empresarial especializado en mercado do aluminio asegurou en inglés por videoconferencia que a hibernación de San Cibrao non afectaría ao prezo de aluminio, pois a produción da planta lucense supón o 0,3% da mundial.

Segundo os seus datos, Alcoa fornece entre o 12 e 15% das necesidades españolas e o resto impórtase doutros países europeos, Rusia e Oriente Medio; ademais, dixo, “é probable que Alcoa venda aluminio a España procedente de Noruega“.

Este consultor identificou outros 31 casos de hibernación e reinicio nos últimos 20 anos, seis deles de Alcoa, con tecnoloxía similar á da planta lucense, e conclúe que “todas as tecnoloxías de todos os tipos son capaces de reiniciarse”.

ZAN ACUSA Á MULTINACIONAL DE “MENTIR” SOBRE AS NEGOCIACIÓNS DA VENDA

Pola súa banda, o presidente do comité de empresa, José Antonio Zan, que foi chamado tamén a declarar na quenda de testemuñas e peritos, considerou que “non ten sentido” parar as cubas porque se orixinaría unha “catástrofe industrial” e “sería imposible arrincalas de forma normal” polos custos que supoñería.

Zan acusou a Alcoa de “poñer escusas”, de “mentir” sobre a venda e de actuar “de mala fe” cos traballadores aos que ocultaban conversas sobre a negociación de venda da planta, e recriminoulle á multinacional “que introduza en España aluminio que compra fóra” do país.

Pola súa banda, Víctor Ledo, de CC OO Industria, explicou por que como asesor sindical desaconselleu á parte social sinatura dunha proposta de Expediente de Regulación de Emprego (Erte) por parte de Alcoa, á vista da situación crítica das antigas plantas da multinacional na Coruña e Avilés, cuxas electrólises están sen arrincar e sen plan industrial á vista ao vendelas a propietaria a proxectos especulativos.

ALCOA NON ALEGOU AO ESTATUTO DAS ELECTROINTENSIVAS

Paulo Carril, secretario xeral da CIG, confirmou que Alcoa non presentou alegacións ao estatuto do consumidor electrointensivo, cuxa aprobación reclamou durante ano e medio para abaratar o prezo da luz. Tamén que a multinacional rexeitou un plan industrial a dez anos presentado polo Estado para aliviar o custo da enerxía.

Ademais, concretou que a proposta do Erte de Alcoa chegou “a 24 horas” de finalizar o período de consultas e como “entorpecemento” dunha posible venda despois de que Liberty House amosase publicamente o seu interese pola compra.

PERITOS DIVERXEN SOBRE AS PERDAS DA EMPRESA

Na vista compareceron así mesmo na xornada de mañá da audiencia, ademais de dous sindicalistas, dous economistas, unha de CC OO que asegurou que Alcoa non perde un millón de euros semanais, tal e como alegou, porque o prezo do aluminio subiu e os custos baixaron, e outro que elaborou a memoria relativa ao despedimento colectivo de Alcoa que confirma o contrario, que a multinacional ten en San Cibrao máis dun millón de perdas semanais por factores de mercado, como os prezos de venda á baixa.

RESPOSTAR

Please enter your comment!
Please enter your name here